Ερωτήματα γεννώνται για την επιλογή της διοίκησης Μπακογιάννη στον Δήμο Αθηναίων να προχωρήσει σε ανάθεση εργολαβίας 37,2 εκατ. ευρώ με κριτήριο την μικρότερη έκπτωση μεταξύ των τριών προσφορών και όχι την πιο συμφέρουσα τιμή, όπως ο νόμος ορίζει. Πρόκειται για ανάθεση που αφορά τη συντήρηση και την ανάπλαση πλατειών, πεζοδρόμων, κλιμάκων και λοιπών κοινόχρηστων χώρων πρασίνου στις επτά δημοτικές κοινότητες του Δήμου Αθηναίων για 36 μήνες.
Ο διαγωνισμός πέρασε από τη βάσανο των προδικαστικών προσφυγών, καθώς προέκυψε ότι η πρώτη εταιρεία έδωσε έκπτωση 30,99%, η οποία κρίθηκε από την Αρχή Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών ότι ήταν υπέρμετρη για το φυσικό αντικείμενο της σύμβασης, η δεύτερη έδωσε έκπτωση 5% και η τρίτη απορρίφθηκε λόγω έλλειψης απαιτούμενων δικαιολογητικών. Σημειωτέον ότι στον όρο διακήρυξης του διαγωνισμού προβλέπεται η δυνατότητα ο ανάδοχος να λειτουργεί και ως υπεργολάβος κατά την εκτέλεση των εργασιών της σύμβασης, πράγμα που υπερκαλύπτει ακόμη και την πρότερη τεχνογνωσία των εταιρειών που θα αναλάβουν το έργο.
Κι ενώ ανακηρύχθηκε προσωρινός ανάδοχος, ύστερα από προσφυγή στην Αρχή Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών της εταιρείας που έδωσε έκπτωση 5% κρίθηκε ότι αυτή δεν πληροί τους όρους καλής εκτέλεσης και ότι «η προσφορά της παρουσιάζει ελλείψεις ως προς τα δικαιολογητικά που ζητούνται από τα έγγραφα της διακήρυξης και αποκλίσεις ως προς τους όρους και τις τεχνικές προδιαγραφές, μην πληρώντας με αυτόν τον τρόπο τους όρους και τις προϋποθέσεις των εγγράφων της σύμβασης, και κατά τούτο τυγχάνει απορριπτέα». Ενώ, όμως, το λογικό θα ήταν να ανακηρυχθεί προσωρινός ανάδοχος η εταιρεία που έδωσε έκπτωση 30,99%, άλλη μια ανατροπή που κινεί υποψίες έκανε την εμφάνισή της.
Η προσφυγή της εταιρείας που έδωσε έκπτωση 5% στην Αρχή Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών ανέτρεψε τα δεδομένα. Η εν λόγω εταιρεία ισχυρίστηκε ότι η έκπτωση του 30,99% που έδωσε η ανταγωνίστρια εταιρεία συνιστά «ασυνήθιστα χαμηλή προσφορά», «ενώ δίδει παρόμοιες μεγάλες εκπτώσεις σε εργασίες που είναι μεταξύ τους εντελώς διαφορετικές, έχουν διαφορετικό αντικείμενο και διαφορετικό κόστος. Παραδείγματος χάριν, η εταιρεία δίνει έκπτωση που κυμαίνεται από 38% έως 38,89% σε εργασίες που αφορούν το βοτάνισμα χλοοτάπητα με τα χέρια, τον έλεγχο κόμης δένδρων, την ανανέωση κόμης δένδρων ύψους μέχρι 4 μέτρων, τη διαμόρφωση κόμης δένδρων ύψους από 4 έως 8 μέτρα, ανανέωση κόμης δένδρων του γένους Morusalba (Μουριά) ύψους άνω των 4 μέτρων, παρ’ όλο που οι ανωτέρω εργασίες απαιτούν τη χρήση μηχανημάτων και την απασχόληση μεγαλύτερου αριθμού προσωπικού».
Το περίεργο της υπόθεσης είναι ότι αυτή την επιχειρηματολογία υιοθέτησε η δημοτική αρχή Μπακογιάννη και προχώρησε στην κατακύρωση του διαγωνισμού στην εταιρεία που έδινε την έκπτωση του μόλις 5%. Σειρά ερωτημάτων γεννώνται λοιπόν, καθώς η αναθέτουσα αρχή, εν προκειμένω ο Δήμος Αθηναίων, υιοθέτησε την επιχειρηματολογία της εταιρείας στην οποία τελικώς κατακύρωσε τον διαγωνισμό. Πώς δηλαδή αιτιολογεί η δημοτική αρχή Αθηναίων ότι απέρριψε την εταιρεία που έδινε τη μεγαλύτερη έκπτωση, με το τελικό ποσόν να ανέρχεται στα 27 εκατ. ευρώ, ενώ τελικώς κατακυρώθηκε ο διαγωνισμός με το ποσόν των 37,27 εκατ. ευρώ… Εντέλει, πώς δικαιολογεί η δημοτική αρχή Μπακογιάννη τη ζημιά των 10 εκατ. ευρώ που θα υποστεί το ταμείο του Δήμου Αθηναίων;
Αυτά τα ερωτήματα έθεσε και η “Ανοιχτή Πόλη” με τον εκπρόσωπό της στην Οικονομική Επιτροπή του Δήμου Αθηναίων Κώστα Αλεξίου, χωρίς όμως να λάβει καμία απάντηση που να μπορεί να δικαιολογεί την απόφαση της διοίκησης Μπακογιάννη. Ενώ στο ερώτημα που έθεσε ο Κ. Αλεξίου για το εάν προτίθεται η δημοτική αρχή να επαναπροκηρύξει τον διαγωνισμό προκειμένου να εξασφαλίσει συμφέρουσα τιμή, η απάντηση ήταν αρνητική, με τον ισχυρισμό ότι «η έκπτωση κρίθηκε νόμιμη, έστω κι αν εν τέλει η διαφορά στην τελική τιμή είναι μεγάλη».
Δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση της εφημερίδας “Η ΑΥΓΗ”
Discussion about this post